Zvorničanin doc.dr. Elmir Jahić: Ugradnja stenta u bubrežnu arteriju izvodi se samo u UKC Tuzla

0
Dr. Elmir Jahić

Renovaskularna hipertenzija (RVH) je povećanje krvnog pritiska koje nastaje usljed stenoze (suženja) ili okluzije (potpunog začepljenja) jedne ili više renalne (bubrežne) arterije ili njihovih ogranaka.

elmir jahic

Suženje bubrežne arterije u slučajevima od 50 do 60 posto može uzrokovati povišen krvni pritisak. Kod 70 posto pacijenata RVH je posljedica ateroskleroze, a kod jedne trećine osoba uzrok je fibromuskularna displazija.

Renovaskularna bolest najčešći je uzrok sekundarne hipertenzije i čini oko dva do pet posto svih slučaja ovog oboljenja. Ova vrsta hipertenzije veoma slabo reagira na terapiju lijekovima, a okarakterizirana je nekontrolisanim skokovima krvnog pritiska.

Osoba koja boluje od RVH najčešće u početku nema jasne tegobe i simptome. Vremenom se, i pored uzimanja lijekova, javlja nekontrolisana hipertenzija sa ili bez oštećenja bubrežne funkcije.

Na renovaskularnu hipertenziju treba posumnjati ukoliko:

– nema uspjeha u kontroli krvnog pritiska uprkos punoj dozi trostepene terapije,
– pored hipertenzije javi se i oštećenje ciljnog organa, kao što je akutni edem pluća, srčano popuštanje, akutna bubrežna insufincijencija, novonastale smetnje vida, napredovanje retinopatije, disekcija aorte,
– se javi pogoršavanje bubrežne funkcije ili azotemija nakon uzimanja antihipertenzivnih lijekova (ACE inhibitora ili blokera angiotenzin II receptora),
– islijedi iznenadno i uporno pogoršanje prethodno kontrolirane hipertenzije,




– početak hipertenzije nastane prije i poslije 55. godine života,
– uz hipertenziju se javlja i abdominalni šum,
– se utvrdi teška hipertenzivna retinopatija.

Oboljenje se dijagnosticira fizikalnim pregledom, prikazom renalnih arterija ultrazvukom, CT angiografijom, angiografijom ili magnetskom rezonancom.

Cilj liječenja renalne arterijske bolesti treba biti kontrola krvnog pritiska i očuvanje bubrežne funkcije putem antihipertenzivnih lijekova kao što su ACE inhibitori (ukoliko stenoza renalnih arterija nije obostrana), antagonisti Ca kanala te tiazidi, hidralazin, blokatori angiotensin II receptora i beta-blokatori.

U nekim slučajevima, kada se i pored ordinirane terapije, utvrdi značajno suženje bubrežne arterije, treba razmotriti revaskularizacijsku terapiju.

Najefikasniji način revaskularizacijskog tretmana stenozirane/okludirane bubrežne arterije danas, je endovaskularni tretman. Ovaj vid tretmana značajno je manje agresivan u odnosu na hiruršku revaskularizaciju i podrazumijeva plasiranje stenta ili balon angioplastiku na mjestu suženja bubrežne arterije.




Na taj način poboljšava se opskrba bubrega krvlju, značajno se smanjuje mogućnost atrofije-propadanja bubrega, a reducira se i hipertenzija.

Procedura endovaskularnog tretmana renovaskularne bolesti u BiH, za sada se izvodi samo u Klinici za kardiovaskularne bolesti UKC Tuzla.

(faktor.ba)